Μυρωδάτη....Περιπέτεια σε Αναζήτηση Γεοκρύπτης!!!

 

Εκείνη την μέρα θέλαμε να βρούμε αρκετές κρύπτες, οπότε έπρεπε να είμαστε γρήγοροι! Δεν υπάρχουν πολλές κρύπτες στην Ρόδο, αλλά όσο να' ναι.. έχουν και μια απόσταση μεταξύ τους!

 Πηγαίναμε προς το χωριό Αρχάγγελος όπου υπήρχε μια κρύπτη, σε ένα μέρος εκεί, που λεγόταν Προφήτης Ηλίας!

Γνωρίζαμε ότι εκείνο το μέρος είχε ένα μικρό εκκλησάκι και φυσικά...ότι όλα τα εκκλησάκια του προφήτη Ηλία είναι σε βουνά!

 

Δυστυχώς δεν είχαμε ιδέα για το που ήταν αυτό το εκκλησάκι!

Δεν είχε τύχει ποτέ να επισκεφτούμε αυτό το μέρος, έστω και αν ήμασταν από την Ρόδο!

Ψάχνοντας σε βιβλία και στο διαδίκτυο βρήκα ότι την ημέρα της γιορτής του Προφήτη Ηλία, γίνονταν εκεί μεγάλο πανηγύρι και ότι ήταν γνωστό και στους κατοίκους του χωριού αλλά και σε αυτούς από τα γύρω χωριά!

Οπότε... θα ήταν εύκολο να το βρούμε!!!

...μόνο στα όνειρα μας!!

Τα πράγματα δεν ήταν όπως τα περιμέναμε!!!

 

Όταν με το καλό φτάσαμε, μπήκαμε στο χωριό και αρχίσαμε να ψάχνουμε για κάποιο σήμα, κάποια ταμπέλα, κάτι να μας βοηθήσει να βρούμε τον δρόμο! Όμως Τίποτα!!!

Το GPS δεν μας βοηθούσε και πολύ...έτσι κι αλλιώς ήμασταν πρωτάρηδες με αυτό, οπότε...

 

Πήραμε όλους τους δρόμους του χωριού, κάναμε κύκλους...  κι άλλους κύκλους... αλλά τίποτα απολύτως!!

Οπότε έπρεπε να ζητήσουμε την βοήθεια από κάποιο ντόπιο, κάτοικο του χωριού, να μας βοηθήσει!

 

Στον πρώτο άντρα που είδαμε να κάθεται, σταματήσαμε και τον ρωτήσαμε για το που ήταν το εκκλησάκι!

Μας κοιτούσε λίγο παράξενα!!

Τότε μας είπε... «συγνώμη είμαι από Αλβανία, δεν μιλώ καλά Ελληνικά και δεν ξέρω το εκκλησάκι!»

 

..Εντάξει.. πολλοί ξένοι μένουν και εργάζονται στο νησί!

 

Φύγαμε από εκεί και λίγα λεπτά αργότερα είδαμε δυο γυναίκες να κάθονται και να μιλάνε χαμηλόφωνα!

Σταματήσαμε να τις ρωτήσουμε αλλά.. η μια ήταν από Βουλγαρία και η άλλη από την Ρωσία!!!

 

Μα καλά... που πήγαν όλοι οι Έλληνες;;

Αφού είμαστε σε νησί, πως περάσαμε τα σύνορα;;

 

Τότε είδαμε έναν άλλο άντρα! Εντάξει! Αυτός σίγουρα ήταν Έλληνας! Φαινόταν τουλάχιστον!!

Τον ρωτήσαμε αλλά... ήταν μουγκός!!!!!

Απίστευτο και όμως αληθινό!!!

Δεν μπορεί... κάποιος μας έκανε πλάκα!!!!

 

Είδαμε και αποείδαμε και πήραμε απόφαση να πάμε σε άλλη μεριά του χωριού! Εκεί βρήκαμε μια κοπέλα (και όμορφη!), και την ρωτήσαμε που είναι το εκκλησάκι του προφήτη Ηλία! Εκείνη όμως μας έστελνε σε άλλο χωριό, πολύ μακριά από τον Αρχάγγελο στην άλλη πλευρά του νησιού, την Σάλακο, όπου και εκεί υπάρχει Προφήτης Ηλίας (έχει και εκεί κρύπτη!)!!!

 

- Όχι, όχι..! της είπαμε! Το εκκλησάκι που ψάχνουμε είναι εδώ, στον Αρχάγγελο!!! Εκεί κάνετε και μεγάλο πανηγύρι στην γιορτή του προφήτη Ηλία!!! Δεν το ξέρεις??

 

- Όχι... δεν το έχω ακούσει ποτέ! Μας απάντησε και μας έστειλε!!!

 

- Είσαι από εδώ; Την ρωτήσαμε μιας και είχαν δει τόσα τα ματάκια μας εκείνη την μέρα....

 

Ε, λοιπόν... ήταν από το χωριό!!!

 

Αρχίσαμε ξανά να οδηγάμε στο χωριό και γύρω από αυτό προσπαθώντας να βρούμε τον δρόμο!

Είχε περάσει πάνω από μια ώρα, ίσως και μιάμιση και είχαμε αρχίσει να πιστεύουμε ότι έπρεπε να ξεχάσουμε αυτήν την κρύπτη... Ωραία αρχή για την ημέρα!

Πάνω που τα παρατούσαμε, είδαμε δυο γριούλες να βγαίνουν από το νεκροταφείο του χωριού και να έρχονται προς την κατεύθυνση μας!

 

Χμμ... είναι γριούλες, είναι από το χωριό, και σίγουρα ξέρουν από εκκλησάκια!!!! Αλλάζει η τύχη μας??? Μακάρι!!!

 

Ναι!!!! Επιτέλους!!!!

Μας έδειξαν από πού πρέπει να πάμε!!!

Όταν τους είπαμε τι περάσαμε άρχισαν να γελάνε!

 

- Είστε από εδώ ή από άλλο μέρος της Ελλάδας; Μας ρώτησαν!

 

Ουπς! Αυτή η ερώτηση ακούγονταν γνωστή!

 

- Από την Ρόδο είμαστε, αλλά δεν το ξέραμε το εκκλησάκι και μας είπαν ότι είναι πολύ όμορφο μέρος.... (πάλι ρόμπες γίναμε!!!)

 

Ο δρόμος δεν είχε κάποιο σήμα που να έδειχνε ότι πήγαινες στο εκκλησάκι!

Τον πήραμε και διαπιστώσαμε ότι στα μισά, του δρόμου, ήταν το μέρος που παλιά πετούσαν τα σκουπίδια τους!!!

Τόσο όμορφο μέρος και...

Αν και είχε σχετικά κάποιες νέες ρίψεις σκουπιδιών και κάποια τα έκαιγαν, νομίζω ότι το μέρος δεν χρησιμοποιείτε (επίσημα τουλάχιστον) πια ως χωματερή!

 

Συνεχίσαμε την ανάβαση με το αμάξι για να βρούμε το εκκλησάκι... Θεέ μου! Ο δρόμος ήταν γεμάτος από περιττώματα κατσικιών! Εντάξει, είχε πολλές κατσίκες, αλλά μιλάμε ότι ο δρόμος ήταν μαύρος από αυτά!!!

Αν ήμασταν με τα ποδιά, τα παπούτσια μας θα είχαν νέες σόλες!!!

 

Όταν πήγαμε στην κορυφή, η θέα ήταν φανταστική!!! Τέτοιο μέρος με τέτοια θέα στην Ρόδο και δεν το ξέραμε!!!

Το εκκλησάκι ήταν πολύ παλιό!

Υπήρχαν και κάποιοι ντόπιοι εκεί που έτρωγαν στην αυλή της εκκλησίας! Ήταν οργανωμένοι, με τραπέζια, καρέκλες... μάλλον πήγαιναν συχνά εκεί!

 

Συνεχίσαμε για να βρούμε την κρύπτη προσέχοντας να μην μας δουν! Δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία σε εμάς... ήταν απασχολημένοι με το φαΐ τους!

 

Βρήκαμε την κρύπτη εύκολα! Κάναμε εγγραφή στα γρήγορα, χαρήκαμε την θέα, πήγαμε κοντά σε κάποια ερείπια που μετά μάθαμε ότι ήταν από παρατηρητήριο-φυλάκιο των Ιταλών στρατιωτών στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, και κινήσαμε προς το εκκλησάκι για να προσκυνήσουμε και να ανάψουμε ένα κερί!

 

 Εκεί βρήκαμε μια γριούλα! Ήταν με την παρέα!

Την χαιρετήσαμε και εκείνη άρχισε να μας μιλάει! Μιλούσε, μιλούσε... και ξαφνικά μας ρωτάει πως και ήρθαμε εκεί πάνω!

Της απαντήσαμε ότι δεν το ξέραμε το μέρος και τυχαία το βρήκαμε!

 

- Ααα! «Πολλοί τουρίστες έρχονται έτσι!» Μας είπε!

«Τους αρέσει να πηγαίνουν εκεί»... και μας έδειξε το μέρος που ήταν η κρύπτη!

Δεν είπαμε τίποτα εκτός ότι έχει φανταστική θέα, οπότε...

 

Ευχαριστήσαμε την γριούλα και ήμασταν έτοιμοι να φύγουμε αλλά ήθελε να μας δώσει φαΐ να φάμε!!

Δεν θέλαμε και ευγενικά της είπαμε ότι έπρεπε να φύγουμε και ότι θα πηγαίναμε σε ταβέρνα αλλά επέμενε! Και η υπόλοιπη παρέα που ήταν εκεί ήθελαν να κεράσουν! Δεν μπορώ να πω...ήταν ευγενέστατοι!!!

 

Η γριούλα πήρε ένα πιάτο  όχι και τόσο καθαρό, (είχε σκόνες και λίγο χώμα..!), το «καθάρισε» με ένα βρώμικο κομμάτι πανί και ένα σφουγγάρι πιάτων βρώμικο που το έπιασε από την αυλή (ήταν κάτω, πάνω στα τσιμέντα!), και έβαλε κάτι μέσα!

Αυτό το κάτι, ήταν το φαγητό!

Μακαρόνια (αν θυμάμαι καλά, σπαγγέτι), με ζεσταμένο κατσικίσιο γάλα και κατσικίσιο τυρί σε κομμάτια που είχε κόψει με το χέρι της πάνω από το πιάτο!!

Πραγματικά, μύριζε πολύ άσχημα! Μια αφόρητη ξινίλα έρχονταν από το πιάτο...

 

Δυστυχώς για εμάς, η γριούλα μας πίεζε να φάμε!

Τι θα κάναμε τώρα; Αμήχανα, κοιτούσα την αδερφή μου, αυτή κοιτούσε τον γαμπρό μου, και εκείνος κοιτούσε εμένα! Έπειτα και οι τρεις αρχίσαμε να κοιτάμε το πιάτο!!! Ποιος θα ήταν ο ήρωας που θα έτρωγε έστω και λίγο;;

 

Μη έχοντας τι άλλο να κάνουμε, της είπαμε ότι πραγματικά έπρεπε να φύγουμε οπότε πήρε το πιάτο που ήταν γεμάτο μέχρι πάνω, και το έβαλε σε μια χρησιμοποιημένη πλαστική τσάντα (είχε ακόμα μέσα ψίχουλα), για να πάρουμε το φαγητό μαζί μας! Φυσικά πρώτα το τύλιξε σε αλουμινόχαρτο, αλλά όχι και τόσο καλά!

Για ακόμη μια φορά αρνηθήκαμε ευγενικά αλλά και πάλι χωρίς επιτυχία!

 

- Και το πιάτο; Ρωτήσαμε ελπίζοντας έτσι να γλιτώσουμε από το να πάρουμε το φαγητό μαζί μας...

 

- Ααα.. δικό σας! Μπορείτε να το κρατήσετε!!!

 

Όπως είπα και πριν, παραδέχομαι ότι ήταν πολύ ευγενική, αλλά...

 

Πήραμε το πιάτο, το βάλαμε στο αμάξι χαιρετήσαμε και φύγαμε!

Θεέ μου!!! Η απαίσια μυρωδιά τώρα ήταν μέσα στο αμάξι!!

Ακόμα την θυμάμαι αυτή την μυρωδιά!!

 

Μιας και ήταν Χειμώνας και έκανε κρύο, τα παράθυρα τα είχαμε κλειστά, αλλά όχι για πολύ!

Αναγκαστήκαμε να τα ανοίξουμε και να τα αφήσουμε ανοικτά, αλλιώς θα λιποθυμούσαμε από την μυρωδιά!

Καλύτερα να κρυώνουμε παρά....

 

Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, σταματήσαμε και ρίξαμε το φαγητό σε κάποια αδέσποτα γατιά κοντά σε έναν σκουπιδοτενεκέ!

Τουλάχιστον να μην πήγαινε το φαγητό χαμένο!

Το μόνο που δεν καταλάβαμε ήταν γιατί οι γάτες με το που μύρισαν το φαγητό, το έβαλαν στα πόδια!!! Δεν κάνω πλάκα, μιλάω σοβαρά!!

 

Ο κακομοίρης ο γαμπρός μου,  πήγε να καθαρίσει το πιάτο ώστε την επόμενη φορά που θα ανεβαίναμε να το γυρίσουμε! Δεν ήταν σωστό να το κρατήσουμε!

Την ώρα που το καθάριζε όπως μπορούσε (να φύγουν τα πολλά!), του γλιστράει, πέφτει κάτω και σπάει!

Τα απομεινάρια του φαγητού πήγαν πάνω του και τον έκαναν.....

 

Γελάσαμε τόσο πολύ... αυτός όχι τόσο...αλλά εμείς δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε το γέλιο!!!

Χμμ... μάλλον δεν του άρεσε και πολύ η αντίδραση μας!

 

Φυσικά τώρα είχαμε να αντιμετωπίσουμε ένα άλλο πρόβλημα! Ο γαμπρός μου άρχισε να μυρίζει σαν κατσίκα, αλλά δεν μπορούσαμε να κάνουμε και πολλά γι' αυτό!

... Έτσι κι αλλιώς, το αμάξι ήταν δικό του, αυτός οδηγούσε και αυτός είχε και το GPS!!!

 

Τι μέρα και αυτή... τι περιπέτεια!!!

 

                                               Νίκος Σταμούλης (GATOULIS)

 

Smelling... Caching Adventure

 We wanted to find some caches at that day, so we wanted to be quick! There are not many caches in Rhodes, but they have some distance between them!

  Anyway... We were going to Archangelos village, were it was a cache at a place called Profitis Ilias! Well, we knew that this place had a small church, and all the churches with that name are in mountains!

  Unfortunately we didn't know where it was! We had never visited that place! I searched in books, and in the net, and found that there was a big festival and celebrations once a year when it was the name of the saint and it was quite famous for the villagers of all nearby villages and Archangelos of course!
So...it was going to be an easy find!!!!

HA!!! Only in our dreams!!!

  When we arrived, we entered in the village and started searching for a sign or something, to help us find the way! Nothing!!! GPS was not helping us, we were very new with the GPS, so...

  We took all roads in the village; we were making rounds...rounds... nothing!!!! We had to ask a local to help us!
To the first man we saw sitting, we stopped to ask him about this church! He was looking us strangely! Then he said...."sorry I am from Albania, I do not speak good Greek and I do not know"!!!!
Well...ok! Many foreigners are working in Rhodes!

  We left from there and some minutes later, we saw 2 women sitting! We stopped to ask them but.... one was from Bulgaria and the other was from Russia!!!
Where were the Greeks?? We are in an island... how we passed the borders??

Then we saw a guy! We asked him but he was mute!!!! Can you believe that???? Someone was joking with us!!!

  We decided to go in an other area of the village! There, we found a young girl (hmm... pretty too! ), we asked were the "Profitis Ilias" small church was, but she was sending us to Profitis Ilias in Salakos, an other village far away from Archangelos!!!
No, no! We said to her! There is a church here in Archangelos with that name! There is a big festival in his name day!!! Don't you know it???
- No! I never heard that before! She told us!
- Are you from here? We asked her! Well, we had already seen enough so...
She was from the village!!!

  We were driving in the village trying to find a way for more than an hour! Maybe even more than 1:30 hours, so we were about to forget this cache! Then we saw 2 old women coming from the cemetery!!
Hey!!! They are old, they are from the village and they know about churches for sure!!!
Oh yes! They told us were to go!!!!!!!!
When we told them what we had been through they laughed!
- Are you from here or you are from an other place of Greece? They asked!
Oups! That question sounds familiar!!!

- We are from Rhodes! We do not know this church and we were told that it is in a nice place..... (Oh boy!!!)
 
  The road didn't have a sign! We took it and saw that at the half of it was the place they used to throw their garbage!! A lovely place and ... At least they stopped...I think!
We continued our way up, to find the church at the top of the mountain! Jesus! The road was full of goat droppings!!! Ok there were many goats there but the road was almost black!!!

  We went to the top and the view was excellent!!! The church was very old!
There were some locals there eating in the yard of the church! We continued to find the cache and we were careful not to be seen! They didn't see us because they were busy with their food!

  The cache was an easy find! We logged quickly, we enjoyed the view and then we went to the church to light a candle!
There was an old woman in there! We spoke to her, and she started talking to us! She talked, talked...
then she asked us why we were there! We told her that we didn't know the place, and we accidentally found it!
- Oh! a lot of tourists are coming like that! She told us! They like going there! And showed us the area with the hidden cache!
We said nothing except that the view is fantastic there, so..

  We thanked her and we were leaving but she wanted to give us food to eat! We didn't want and we politely told her that we were going to a tavern but she insisted!!!
She took a plate that was dirty, she cleaned (?) it with a dirty piece of cloth and put something inside!!!!
It was spaghetti with warmed goat milk and goat cheese in pieces (she cut the cheese with her hand). It smelt really bad! A sour thing was coming from the plate!
She was forcing us to eat!
I was looking at my sister, she was looking at my brother in law, and he was looking at me!!! Then were started looking at the plate!!! Who was going to be the hero????

  Then we told her that we really had to leave, and she took the plate which was full in that kind of food, and put it in a used plastic bag, to take it with us!! We politely refused but...without any success! We told her...what about the plate?

- It is yours!

Ok! I admit she was extremely polite, but...

We put the plate in the car and left! Oh my.... The terrible smell was in the car now! I still remember that smell!

 It was winter time, it was cold, but.... the smell was terrible, so we had to leave the windows open, otherwise we were going to faint from the smell!!!!!

  Some kilometres away, we stopped and throw the food to some stray cats! At least the food was not wasted! There is only one thing that I did not understand! Why the cats ran away when they smell the food??!!?? No Joking!!!!

  My brother in law went to clean the plate to return it in a later visit, but while he was cleaning it, the plate fell from his hand and broke! The leftovers of the food went on him and he was.....
We laughed so much!!!

 

 Of course now we were facing another problem now....... My brother in law started smelling like a goat, but we couldn't do anything about it!!!  .....After all he was the driver!!!

What a day!!!

 

 

 

 

 

By Nikos Stamoulis

Nikos is from the Island of Rhodes in Greece. He is the Author of the Column "GATOULIS Caching Stories"

Please login to post your comments.

Comments(1):

1. Rhodes Island

   Another fascinating geocaching adventure story of Rhodes Island by Nikos Stamoulis. Thank you for sharing.

   Saturday, December 05, 2009 Robin